Ans Swart

het dood is dood monster, met vleugeltjes of oren die fluisteren; ik kom op het moment dat jij mij niet verwacht.
nu, nu, komt hij onverwachts, help, help, wat gebeurd er,
ik voel me raar, ik val, ik val, ik val. het bloed knapt in mn hersens, er is geen houden aan.
m’n lichaam doet niet meer wat ik zeg.
m’n lichaam lost op, vloeit uit, hulpeloos,
dit is het einde, ik kan niet meer, ik wacht
vormloos wacht ik, wacht en wacht,
vormloos lig ik hier, niet bij machte op te staan;
een gevallen paard
ik roep help, help, niemand hoort me,
ik hoor m’n eigen stem niet, help, help, wat is er
bedankt buurvrouw
waar ga ik naar toe,
naar het ziekenhuis, zeggen ze,
ik hoor heldere stemmen, ben je daar eindelijk
m’n kinderen, oh god zij dank, ze zijn er allemaal,
om mij heen, oh gelukkig allemaal, ik leef nog
i’de naam van de vader, zoos, heil’ge geest,
i’de naam van de vader, zoos, heil’ge geest,
i’de naam van de vader, zoos, heil’ge geest
laat mij maar gaan jongens.
warmte troost, m’n lieve, lieve kinderen.
bij jullie zijn, wat ben ik bij jullie en jullie bij mij.
Geboorteland, gras groen, vrede, laat mij gaan, amen
laat mij gaan naar het licht, waar het vrede is,
laat mij gaan en bid voor me, dan zal ik bij je zijn
strooi rozeblaadjes op mijn graf,
dag, dag, dag, dag, dag, dag, dag